X
تبلیغات
رایتل
چهارشنبه 27 آبان‌ماه سال 1388
دلتنگی ۴

تنها منم که همیشه می مانم

    -به نام کوچکی که هرگز از لبانت نشنیدم سوگند-

                                                            تو نیز می روی

منم که همیشه تنها می مانم...
چهارشنبه 13 آبان‌ماه سال 1388
کودکی

روزی در آینه تصمیم گرفتیم

دیگر ما نباشیم

تنها من باشم و من 

                          -اینگونه که هستم-


تو برای همیشه رفتی

     من شادمانه برایت دست تکان دادم

                       و من شدم

                                     -اینگونه که هستم-


اما از آن روز

هر بار در اینه نگاه می کنم

جای خالی نگاهت

نگاهم را می خراشد...



دوشنبه 4 آبان‌ماه سال 1388
آخرین برگ

خواب که بودم

                   باران

                        تصویر آخرین برگ را از روی دیوار شست


نمی دانم

       به آنچه نوشته شده وفادار بمانم

                                           یا به انچه می خواهم؟!

سه‌شنبه 14 مهر‌ماه سال 1388
یادمان باشد...

یادمان باشد زندگی کنیم

یادمان باشد در زمان گم نشویم

یا در بازی واژه ها

تا روزی فراموش نکنیم

         آنچه را که باید به یاد می داشتیم

یادمان باشد

هر روز بنویسیم و تکرار کنیم

باور کنیم که

باید زندگی کنیم!

دوشنبه 13 مهر‌ماه سال 1388
۱۹۸۴

واژه هایت را می دزدند

        و اندیشه هایت را

                 و آرزو هایت را ...


و دیری نمی گذرد

                 که خود هیچ را باور می کنی!



پی نوشت: نوشته ام را جایی دیدم بدون اشاره ای به منبع

چهارشنبه 8 مهر‌ماه سال 1388
پاسخ

آری

به افق خیره شو

دیر یا زود آفتا ب نیز خواهد آموخت که امدن هم آدابی دارد و رفتن

خواهد آموخت که زمان را نگه ندارد

خواهد آموخت که تا این حد زندگی

روز و شب را بازیچه خود نکند

آری أفتاب هم خواهد اموخت که روز یا شب تنها به دلخواه او نخواهد بود

یاد خواهد گرفت که به چشمان خیره نیز بنگرد

پس به آفتاب خیره بمان ...



پی نوشت: پاسخ یک دوست به خیره (بهمن ۱۳۸۵)

دوشنبه 6 مهر‌ماه سال 1388
یک سال گذشت!

روزها را شمردم

و ماه ها را

امیدوارم به شمردن سال ها نرسد...

پنج‌شنبه 2 مهر‌ماه سال 1388
تغییر

اول مهر بود

و آغاز پاییز

و من سراپا هیجان


اول مهر است

و آغاز پاییز

و من همه نفرت


دلم می گیرد...


اول مهر ۱۳۸۸

نیویورک

پنج‌شنبه 19 شهریور‌ماه سال 1388
فاصله
آنقدر عمیق میبینمت که حس می کنمت در هر دم
چشمانت دور است از من
دور ...
دور ...
می دانم به زمزمه ای دلخوش می شوی
لب هایم به هم دوخته است

اشکهایم را می شنوی؟



پی نوشت: تقدیم به موژان

پنج‌شنبه 12 شهریور‌ماه سال 1388
سه تار

این روزها بیش از پیش دلتنگ تو ام

دلتنگ تمام آن لحظه ها

که انگشتانم شادمانه

بر ظرافت اندامت می رقصیدند

و تو عاشقانه ترین ها را زمزمه می کردی...

  • ایمیل
  • <<      1      2      3      4      >>